وزگفتگوی اهل( طریقت )برای خلق

می گویند مِنبر را از چوب درخت گردو می سازند که بسیار محکم و با کیفیت است. درخت گردو علاوه بر چوبِ مرغوب سایه و بار خوبی هم دارد.
اما درختِ چنار میوه ندارد، سایه درست حسابی هم ندارد، از آن چوبه دار میسازند.
دعوای این دو درخت در شعر استاد شهريار شنیدنی است :

گفت با طعنه منبری به چنار:
سرفرازی چه می کنی؟ بی بار!
نه مگر ننگِ هر درختی تو؟
کز شما ساختند چوبه دار!

پس بر آشفت آن درختِ دلیر،
رو به منبر چنین نمود اخطار؛
گفت: گر مِنبر تو فایده داشت،
کـار مردم نمی کشید به دار !

__________________________

هنگام شب که چشم جهان خواب می شود
نظم تو گرم، در دل بی تاب می شود

در پرده ی نهان ِ دلم جای می کنی
گویی به چشم خسته تنی خواب می شود

می پویمت به شوق و برون می شوم ز خویش
چون عارضی که بر گل شاداب می شود

می لغزد آن نگاه شتابان به چهره ام
چون شبنمی کهاشک روان آب می شود

وز آن نگاه، مستی شعرِ تو در تنم
آن گونه می دود که می ناب می شود

بر دفترم ز مهر بنهْ سر، که عیب نیست
خورشید هم به دامن مرداب می شود

وزگفتگوی اهل( طریقت )برای خلق
ابر سیه به چهره ی مهتاب می شود

۩خــُلدستان طریقت ( صفحه جدید )۩۩ محمد مهدی طریقت ۩

۩۩۩ ☫ وزگفتگوی اهل (طریقت) برای خلق ☫ ۩۩۩

موضـــــوعات مــــرتبط: اشعار، غزلیات، قصاید، مطالب دردست چاپ __________ ======
برچسبها: اشعار, غزل, وزگفتگوی اهل, طریقت, برای خلق